سَلْمَى بِنْتُ كَعْبٍ أُخْتُ نَاجِيَةَ بْنِ كَعْبٍ تَرْوِي عَنْ عَائِشَةَ ثَنَا الْحُمَيْدِيُّ قَالَ ثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ ثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَلْمَى بِنْتِ كَعْبٍ أُخْتِ نَاجِيَةَ قَالَتْ خَرَجْنَا حَاجِّينَ فَوَجَدْتُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلْتُهُ فِي يَدِي فَسَأَلْتُ عَائِشَةَ فَقَالَتْ عَرِّفِيهِ فَإِنْ عُرِفَ فَرُدِّيهِ وَابْن لَمْ يُعْرَفْ فَاسْتَمْتِعِي بِهِ