وبراي خود مذهب فقهي مخصوصي براساس خرافات اختراع کرده اند که با اجماع مسلمانان در تضاد است. ومن نمونه اي از اين مسائل را از کتابي با خط ابن عقيل نقل کرده ام. که او خود آنها را از کتاب المرتضي در آنچه شيعيه اماميه با ديگر مسلمانان در تضادند نقل کرده است. از آنجمله است [1] :

(1) - مؤلف رحمة الله عليه نمونه اي از اختلافات فقهي را در اينجا آورده است تا اشاره کند به اينکه تلبيس ومکر شيطان چگونه شيعيان را بر آن داشت تا نصوص واضح وروشن قرآن کريم وسخنان گهربار پيامبر خدا صلي الله عليه وسلم را کنار نهاده از سوي خود قوانين ومقررات فقهي اي را وضع کرده عرصه زندگي را بر خود وپيروان خويش تنگ نمايند. واين بدان معنا نيست که اختلافات شيعيان با ساير مسلمانان در اينگونه مسائل فقهي خلاصه مي شود. بلکه اختلافات عمده ي تشيع با اجماع مسلمين در موارد اعتقادي است نه در مسائل فقهي! همانگونه که مؤلف مختصرا در ابتدا اشاره کرده اند. نقطه اول اختلاف از آنجا شروع مي شود که شيعيان ادعا کردند پيامبر خدا صلي الله عليه وسلم حضرت امير مؤمنان علي بن ابي طالب را بدستور خداوند متعال خليفه بر حق پس از خود تعيين فرمودند, اما ياران پيامبر اکرم پس از وفات آنحضرت پيام او را ناديده گرفته ابوبکر را بعنوان خليفه انتخاب کردند. اين نقطه ناخداگاه باعث شد که شيعيان مجبور شدند همه صحابه پيامبر را مرتد وکافر بدانند, چونکه در مقابل اين تصاحب حق الهي وامر آسماني سکوت اختيار کردند! وبدينصورت با آيات بسياري از کلام الله مجيد که صحابه را تمجيد وستايش مي کند در ستيز شدند. واينجا مجبور شدند که آن آيات را به گونه اي که موافق مذهبشان باشد تحريف وتفسير کنند .. حتي برخي از آنها وقتي مجال تأويل را جلويشان بسته ديدند مجبور شدند آيات مزبور را انکار کرده وقرآني که بوسيله صحابه کافر (!) جمع وترتيب داده شده بود را انکار کنند وادعا کنند که قرآن اصلي در پيش امام غائب است!

با تکفير صحابه شيعه با مشکل قطع رابطه با پيامبر خدا صلي الله عليه وسلم روبرو شد. چگونه احکام خدا را از زبان کافران ومرتدان بگيرند؟!! اينجا بود که نياز به خلق پديده اي ديگر به نام امامت پيش آمد. آنها با اختراع امامت همه احکام وقوانين شريعت را بر زبان آنها گذاشتند. اما مشکل اينجا بود که امامان پيامبر خدا را نديده بودند, اين مشکل را با ادعاي اينکه امامان معصومند وبه آنها وحي مي شود وبه آنها علم لدني وعلم باطني وعلم غيب داده شده است حل کردند. البته اين مرحله ساختاري مذهب وپخته شدن آن در طول تاريخ باعث انشقاقات بي شماري در آن شد ومذاهب بسيار زيادي در فکر تشيع چون علف از چپ وراست سبز شدند, که نهايتا شيعه اماميه اثنا عشريه با تکفير همه مذاهب ديگر نمونه صيقل يافته وشسته رفته همه آنها پس از تاريخي طولاني از ساختار است. اما چون درغگو حافظه ندارد مذهب شيعه امامي اثنا عشري دنيايي است از تضادها واختلافات در همه زمينه هاي فقهي وعقيدتي. علماي مذهب در طول تاريخ سعي بر آن داشتند تا با ساختن باورهاي جديدي چون"تقيه"ـ دروغ ديني! ـ مشکلات تضادي مذهب را به گونه اي ماست مالي کنند. که متأسفانه اين همه تلاشها وکوششهاي شبانه روزي آنها باز هم نتوانست مذهب را آنچنان که شايسته اوست از منجلاب دگرگوني وتضاد نجات دهد.

خلاصه اينکه دانشمندان تشيع پس از تلاش بسيار توانستند مذهبي با رنگ وبوي اسلام بسازند که با ديواري بتن آرمه شده از احساسات وعواطف بدور از چالشهاي عقلي مردم را در چهار چوبه اي از تکفير با دشنام وناسزا گويي خمار کنند تا نشايد فکر بازگشت به اسلام مبين قرآن کريم وسخنان پيامبر خدا صلي الله عليه وآله وصحبه وسلم باشند. مذهبي آغشته خرافات وپر از قصه هاي خيالي وساختگي عاطفه بر انگيز گريه آور در پي انتظار رسيدن امام مهدي موعود, مسکن عقلهاي خواب آلود!! تا بازاري که از راه مزارها ودروغ «خمس» شکم بزرگ عالمان مذهب ساختگي را سير مي کند همواره پر رونق بماند!