قال السيوطي وقد وقفت علي نسخه من الزبور وهو مائه وخمسون سوره [1] ورأيت في السوره الرابعه منه ما نصه: يا داود اسمع ما اقول ومُر سليمان فليقله للناس مِن بعدك ان الأرض اُورثُها محمدًا صلي الله وعليه وسلم وامَّته.

(1) - زبور امروزي نيز يکصد و پنجاه سوره مي باشد و نام هر سوره زبور است به اين ترتيب که زبور اول، زبور دوم، زبور سوم و... و عبارتي را که علامه سيوطي رحمه الله نقل کرده در زبور چهارم که امروز در دسترس ما قرار دارد موجود نمي باشد، دانسته مي شود که علامه سيوطي اين متن را از روي نسخه ي قديمي و غير محرفي نقل کرده است اما مضمون اين آيت در زبور بيست و هفتم امروزي موجود مي باشد (مراجعه شود به مجموعه ي بايبل- عهدنامه قديم صفحه 991، چاپ لدهيانه) . و اين زمين در تورات بطور صريح ذکر شده است؛ چنانچه در تورات- کتاب پيدايش باب هفده آيه ي هشتم، خداوند متعال خطاب به حضرت ابراهيم عليه السلام مي فرمايد:"من ملک کنعان را براي تو و براي نسل تو که بعد از تو مي آيند خواهم داد که اين ملک براي هميشه از آن ها باشد و من خداي شان باشم. مراد از ملک کنعان سرزمين شام مي باشد که از زمانه عمر فاروق رضي الله عنه تا الحال در تصرف و قبضه ي مسلمانان است."