مي خواهند مشركان و نصاري و غير ايشان كه فرو نشانند نور خدا را به دهان خويش و قبول نمي كند خدا تعالي مگر آن كه تمام گرداند نور خدا را اگر چه ناخوش دارند آن را كافران اوست آن كه فرستاد پيغامبر خود را بهدايت و دين درست تا غالب سازد آنرا بر اديان همه آن اگر چه ناخوش باشند از آن مشركان.
سوق كلام براي آنست كه نصاري خصوصًا و جميع اهل اديان منسوخه عمومًا اعتقاد سوء در جناب ربوبيت بهم رسانيدند و در پي عداوت دين حق كه حنيفي (ابراهيمي) است افتادند و اين معني مهيّج غضب الهي گشت لهذا ارادهء ايزدي متعلق شد بكبْت و بر هم زدن اين فرَق و صورت كَبت و بر هم زدن ايشان در غيب الغيب چنين مقرر شد كه ارسال رسول با هدايت و دين راست كرده شود بوجهي كه مفضي گردد به اظهار دين حق بر جميع اديان.
قوله يريدون ليطفئوا نور الله بافواههم بدو وجه مفسر شود.
يكي آنكه نور الله را چراغي يا آتش قليلي گمان نموده اند كه به پُف دهان فرد ميرد حاش لله اين نور خدا است فف دهان را آنجا چه گنجايش!
ديگر آن که شبهات باطله ايراد مي نمايند و امر را بر كسيكه ضعيف العقل است مشتبه مي سازند بخيال آنكه دين اسلام به اين فعل نقصاني پذيرد حاش لله اين مراد حق است سبحانه او را نتوان ناقص ساخت.