حديثه في امامة ابي بكر: اخرج ابو يعلي عن ابن شرحبيل عن ابن عباس عن العباس قال دخلت علي رسول الله صلي الله عليه وسلم وعنده نساءه فاستترن مني الا ميمونه [1] فدُقّ له سعطه فلُدّ [2] قال لا يبقين في البيت احدٌ الا لُدّ الا العباس فانه لم تصبه يميني [3]

(1) - ميمونه رضي الله عنها به اين وجه از عباس - رضي الله عنه - پرده نکرد؛ زيرا که ميمونه خواهر همسر عباس بود.

(2) - پس برايشان دواء نرم کردند و به دهان مبارک ايشان انداختند.

(3) - تفصيل واقعه از اين قرار است که در هنگام مريضي آن حضرت، اهل بيت ايشان تصميم گرفتند که نوعي دوا را با روغن زيتون جوشانيده و به آن حضرت بخورانند، آن حضرت ميلي به خوردن دوا نداشتند مگر اطرافيان به خاطر دلسوزي دوا را به دهان مبارک ايشان ريختند. رسول خدا از اين عمل آن ها ناراحت شده و دستور دادند که دواي مذکور به دهان همه آن ها ريخته شود حتي ميمونه رضي الله عنها که روزه داشت بازهم از اين حکم معاف نشد، اما عباس ابن عبد المطلب - رضي الله عنه - که از ابتداي امر حضور نداشت از اين حکم مستثني شد.

قابل ياد آوري است که دستور پيامبر خدا براي انتقام از اهل و خانواده نبوده بلکه اين کار را تاديبا انجام دادند.