و قسم دوم علم به حكمت و به احكام الله بوجهي كه نائب پيغامبر صلي الله عليه وسلم در تبليغ شرائع و حكم تواند شد.

و قسم سوم اتصاف به حزم و اموري كه رياست عالم به آن ميسر آيد از شجاعت و كفايت و مرتبه شناسي رعيت و رفق در تدبير و غير آن.

باز تحقيق تشبّه باَنبياء من حيث النبوة به سه چيز است:

اول: دادن بشارت آنحضرت صلي الله عليه وسلم به جنت از جهت وحي.

دوم: بيان فرمودن آنحضرت صلي الله عليه وسلم قولًا وفعلًا استحقاق او امر خلافت را.

سوم: تلويح و تصريح آنحضرت صلي الله عليه وسلم به آنكه افضل امت است بموجب وحي.

اما عبادات، پس لازم مقربين است و حسن معامله با خلق الله لازم رعيت پروري و اين هر دو صفت مندرج شد در آن دو قسم.

و اما اعانت آنحضرت صلي الله عليه وسلم در اعلاي كلمة الله به حضور آنحضرت و ايام حيات او صلي الله عليه وسلم، پس مسمي است به سوابق اسلاميه وآيت:"لايستوي منكم من انفق من قبل الفتح وقاتل (1) "اشاره به اوست و هجرت نيز ازين باب است.