باز حضرت عمر - رضي الله عنه - اهل بدر را بعد از آن اهل حديبيه را مقدم ساخت بر سائر صحابه چه به اعتبار اثبات در دفتر غزاة [1] و چه به اعتبار اعطاء عطيات و چه به اعتبار تقدم در محافل و مجالس و چه در امور استحقاق خلافت و چه در طلب دعا از ايشان و تبرك به ايشان [2] ، بعد از آن امت مرحومه در تکريم و توقير ايشان گذشت الي اليوم.

واخرج الواقدي عن ابي بكر الصديق في وصيته عمرو بن العاص اتق الله في سرّ امرك وعلانيته فانه يراك ويري عملك فقد رأيت تقدمي لك علي من هو اقدم منك سابقة، واعلم يا عمرو ان معك المهاجرين والانصار من اهل بدر فاكرمهم واعرف لهم حقهم ولا تطاول عليهم بسلطانك ولا تداخلك نخوة الشيطان فتقول انما ولاني ابوبكر لاني خير منكم واياك وخداع النفس فكن كاحدهم وشاورهم فيما تريد من امرك [3] .

واخرج البخاري عن قيس بن ابي حازم قال كان عطاء البدريين خمسة آلاف خمسة آلاف وقال عمر لافضلنهم علي من بعدهم [4] .

اما بشارت خلفا به بهشت پس ثابت است به طرق بسيار:

اول: عمومات قرآن در باب مهاجرين و مجاهدين و حاضران مشهد حديبيه و تبوك وغيرهما.

ثاني: احاديث وارده در فضل اهل بدر:

(1) - شايان ذکر است که عمر فاروق - رضي الله عنه - براي اولين بار در تاريخ اسلام ديوان جُند (غزاة) را تدوين نمود.

(2) - يبرک به ذوات صالحه که زنده باشند و طلب دعا از ايشان جائز مي باشد.