فقير گويد: خداي عز وجل در اين آيات فضيلت مهاجرين اولين بيان مي فرمايد در دنيا و آخرت و مي گويد كه مهاجرين اولين و انصار با هم اكفاء اند و ناصر يكديگر چون يكي از ايشان به شدتي گرفتار آيد بر ديگري لازم است قيام به نصرت او، و اين معامله با مسلمين غير مهاجرين لازم نيست الا چون ميان ايشان و ميان حربيان تائره حرب مرتفع شود اگر چه به سبب عداوت دنياوي باشد آنجا لازم است نصرت ايشان؛ زيرا كه كفار با هم رفيق يكديگر اند اگر مسلمين به نصرت آنها قيام ننمايند غلبه كفر لازم آيد و مردمان از اسلام نكول كنند وذلك قوله"الا تفعلوه تكن فتنةٌ في الارض وفسادٌ كبيرٌ".
بعد از آن فضيلت مهاجرين اولين و انصار بيان مي فرمايد:"والذين آمنوا..."و كدام فضيلت بالاتر از اين فضيلت تواند بود؟
بعد از آن مهاجرين متأخر الهجرة را به ذيل ايشان در مي آرد و متشبه به ايشان ميگرداند قوله"واولو الارحام...".