قوله تعالي: إن الله يدافع تمهيد اذن جهاد به اين كلمه موضعي عظيم دارد از بلاغت يعني سنت مستمرهء ما است دفع شر كفار از سَر مسلمانان و اين معني در جهاد خواهد بود. باز فرمود: اِنَّ اللهَ لايُحبُّ كلَّ خوّانٍ كفُور و اين اشاره بمعني ديگر است يعني براي آن سنت ما دفع شرّ كفار شد كه دوست نمي داريم هر خيانت كننده ناسپاس دارنده را و دوست مي داريم هر متديّن شاكر را، چون كفار هميشه متصف بخيانت و كفران نعمت بوده اند و موحدان پيوسته متصف بتدين و شكر لاجرم نصرت موحدان وکبت (سر کوبي و خاموش کردن) كافران سنت مستمره ما است قوله تعالي اُذنَ للذينَ يقاتلونَ در اين آيت سببي براي جهاد تقرير كرده شد يعني مظلوم اند و خداي تعالي هميشه بر مظلومان رحم مي فرمايد و بر ظالمان شكست مي آرد. و مظلوم را دفع ظالم از خود در جميع ملل و نحل جائز است باز تعبير مسلمانان بموصولي كه صله اش يقاتَلونَ است اشاره مي كند بآنكه كدام ظالم بيشتر از اين خواهد بود كه با ايشان جنگ مي كنند. وإنَّ اللهَ علي نصرهم لقديرٌ بجاي واللهِ لانصرنَّهم علي الظلمينَ واقع شد ليكن در تسهيل وعيد تهديدي عجيب است و در تسهيل وعد بشارتي عظيم كه الكنايه ابلغ من الصريح سخن بادشاهان است كه در شدت غضب گويند مگر بر برانداختن تو قادر نيستم و در كمال رأفت گويند مگر بر نواختن تو توانا نه ايم نظر بآنكه سخن مختصر ايشان كار اطناب ديگران مي كند.