فقير گويد: يعني بادشاهي آن روز خاص براي خدا است حكم خواهد كرد در ميان ايشان پس آنانكه ايمان آوردند و كارهاي شائسته كردند در بهشتهاي نعيم باشند، و آنانكه كافر شدند و دروغ شمردند آيات ما را ايشان راست عذاب خوار كننده، و آنانكه هجرت كردند در راه خدا بعد از آن كشته شدند يا به موت طبيعي مردند البته روزي خواهد داد خداي تعالي ايشان را رزق نيك و هر آئينه خدا است بهترين روزي دهندگان البته در آرَد ايشان را به جاي كه پسند كنند آن را و هر آئينه خدا داناي برد بار است اين است حال و هر كه پاداش دهد به مثل آنچه معامله كرده شد با او باز تعدي كرده شود بر وي البته ياري خواهد داد او را خداي تعالي هر آئينه خدا تعالي در گذرندهء آمرزنده است. يعني مهاجرين اولين از دست كفار ايذاي بسيار چشيدند اگر به مقابلهء آن ايذائي بكفار رسانند عين عدل است و اگر كفار باز مجتمع شوند و انتقام اين كشند نصرت الهي شامل حال مهاجرين اولين خواهد بود و اين آيت هم معني همان آيت است كه"اُذن للذين يقاتلون... [1] "بعد از آن خداي تعالي تقويت مي كند وعد نصر را به بيان قدرت خويش در آفاق و انفس و به ذكر تصرف خود در عالم بر حسب ارادهء خود.

باز فقير مي گويد: اين آيت نص است در بشارت مهاجرين به بهشت در آخرت و به نصر در دنيا وهو المقصود.

عن عمر أنه كان يسجد سجدتين في الحج وقال: إن هذه السورة فُضِّلت على سائر القرآن بسجدتين [2] .

(1) - سوره حج، آيه 39.