فقير گويد عفي عنه: كه در كلمهء"اولوا الفضل والسعة"تعريض ظاهر است به صديق اكبر رضي الله عنه به شهادت سياق و سباق و سبب نزول و ظاهر آن است كه از فضل، فضل في الدين مراد باشد تا تكرار لازم نيايد بلكه في الحقيقت نهي خاص براي محسنين است اگر شخصي شخصي را رنجانيده باشد بغير حق و او بر رنجانندهء خود بذل مال خود نكند آثم نباشد به اتفاق پس مراد اينجا نهي به اعتبار منزلت محسنين است و در كلمهء"اولئك مبرءون"آن حضرت صلي الله عليه وسلم و صديق اكبر و حضرت عائشه و صفوان بن معطل همه داخل اند و دخول عائشه و صفوان خود ظاهر است اما آنحضرت صلي الله عليه وسلم و صديق اكبر رضي الله عنه از آن سبب كه اگر خدا نكرده تحققي در آن افك مي بود لوثي از آن به دامن پاك آن حضرت صلي الله عليه وسلم مي رسيد به جهت نسبت فراش و لوثي به صديق اكبر عائد مي شد به جهت نسبت ولادت.

"وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ [1] "

(1) - سوره نور، آيه 55.