فقير گويد عفي عنه: خداي تعالي در اول كلام فضيلت جمعي كه تلاوت كتاب الله مي كنند و اقامت صلاة و انفاق در سِر و علانيه به عمل مي آرند بيان مى فرمايد و اجر جزيل براي ايشان مقرر مي نمايد بعد از آن ارشاد مي كند كه قرآن عظيم حق است به سوي تو وحي فرستاديم آن را موافق كتابهاي پيشين بعد از آن مي فرمايد:"ثم اورثنا الكتب..."يعني بعد از آنكه قرآن را به تو وحي نموديم وارث قرآن ساختيم امت برگزيدهء را از بندگان خود پس از ايشان كسي هست كه ظلم كرده است بر نفس خود به ارتكاب بعضي معاصي و باز از آن ندامت مي كشند و بعض از ايشان ميانه رو است و بعض از ايشان پيشي گيرنده است به جانب بهترين حالتي يا خصلتي به توفيق خداي تعالي اين است فضل بزرگ. بعد از آن ثواب امت مرحومه بيان مي فرمايد"جنات عدنٍ يدخلونها... [1] "و عقوبت اضداد ايشان كه بر طرف مقابل افتاده اند ارشاد مينمايد"والذين كفروا لهم نار جهنم لا يقضي عليهم... [2] "

باز فقير مي گويد: اين آيت با آيات ديگر نص است در تقسيم امت مرحومه به سه قسم:

اعلي همه سابقين اند يعني صديقين وصالحين وايشان را مقربين نيز گويند.

وقسم اوسط مقتصد يعني اصحاب اليمين و ابرار.

(1) - سوره فاطر، آيه 33.

(2) - سوره فاطر، آيه 36.