فقير گويد عفي عنه: در اين آيات تعريض است به حال صحابهء كرام خصوصًا خلفاي ذوي الاحترام و اين مسئله از دقائق فهم قرآن است. نخست اين مقدمه را بخاطر مستحضر مي بايد ساخت كه تعريض به افراد معينه حاصل ميشود به آنكه لفظ نص عام باشد متضمن اوصاف عامه و شخصي از ميان افراد آن مفهوم عام مشهور باشد به وصفي چندانكه اول نظر سامع به آن افراد افتاد بعد از آن بايد دانست كه وصف"آمنوا وعلي ربهم يتوكلون"از اوصاف مشهورهء مهاجرين اولين است؛ زيرا كه در وقت غربت اسلام ايشان از مالوفات قوم خود گذشتند و از عشائر خود بريدند محض براي ايمان بعد از آن هجرت كردند و ترك مكاسبي كه هر يك براي خود آماده داشت نمودند و در مهالك و مشاق تن در دادند به مجرد اعتماد بر وعده الهي و به صرف توكل بر خبر رب العزت تبارك وتعالي و وصف"والذين يجتنبون كبائر الاثم والفواحش واذا ما غضبوا هم يغفرون"از اوصاف صالحين مهتدين است از انصار"والذين اتبعوهم باحسان"؛ زيرا كه معني تهذيب ان است كه قوة بهيميه زير حكم عقل مطمئن شود و بغي نكند.