لِيَضْرِباا: يعنى بايد بزنند ايشان دو مردان غايب در زمان حال يا

زمان آينده. صيغه تثنيه مغايب مذكّر است از فعل امر، صحيح و مجرّد

و معلوم. لِيَضْرِباا بر وزن لِيَفْعِلاا. لام، لام امر غايب، ياء، حرف

استقبال، ضاد فاء الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، الف

علامت تثنيه و هَم ضمير فاعل.

لِيَضْرِباا در اصل يَضْرِباانِ بود (تثنيه مذكّر غايب بود از فعل مضارع)

خواستيم تثنيه مذكّر غايب بنا كنيم از فعل امر غايب، لام امر غايب را

در سرش درآورديم، دو عمل كرد: لفظًا و معنًى، لفظًا نون اعرابى را

به جزمى ساقط كرد، و معنًى خبر را بدل به انشاء كرد لِيَضْرِباا شد.

لِيَضْرِبُوا: يعنى بايد بزنند ايشان گروه مردان غايب در زمان حال يا

زمان آينده.

صيغه جمع مذكّر غايب است از فعل امر، صحيح و مجرّد و معلوم.

لِيَضْرِبُوا بر وزن لِيَفْعِلُوا. لام، لام امر غايب، ياء، حرف استقبال،

ضاد فاء الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، و واو علامت جمع

مذكّر و ضمير فاعل.

[لِيَضْرِبُوا] در اصل يَضْرِبُونَ بود (مستقبل بود) خواستيم امر غايب

بنا كنيم لام امر بر سرش درآورديم، دو عمل كرد: لفظًا ومعنًى،

لفظًا نون اعرابى را به جزمى ساقط كرد، ومعنًى خبر را بدل به انشاء

نمود لِيَضْرِبُوا شد.

و آن سه كه مؤنّث را بود: لِتَضْرِبْ، لِتَضْرِباا، لِيَضْرِبْنَ.