پس د دوى په شرافت اوچت مقام او مرتبه كى يو عاقل او انصاف كونكى هم شك نه كوى، پاتى لا يو مومن او مكلف بنده، لكن په دى زمانه كى داسى خبرى شروع شوى چه خلك په هغوى كي غلطى خبرى كوى، او خگوك د هغوى بدى بيانوى، چه د هغى حاصل او هدف په بعض صحابه و باندى طعن لكگول دى، او يا د تگولو تنقيص دي، چه د هغي نتيجه د الله تعالى تكذيب دي، او د رسول الله صلى الله عليه وسلم په نبوت باندى اعتراض دى، هغه نبى چه هغه د خپل خواهش نه خبرى نه كوى، او همدا رنكگ د شريعت په سند باندى جرحه كول، او د دين په اصولو كي شك پيدا كول، او د امت د نو جوانانو كگمراه كول دي، زنادقه وو ته جرات ور كول، او د اسلام د دشمنانو خوشحاله كول دي، او دا كار نه صاد ريرى مكگگر د هغه جاهل مركب نه چه هغه داسى خبرى كوى چه پوهيإى پرى نه، او يا په نفاق باندى اخته شوى وى، د بحث او تحقيق دعوه كوى، دي لپاره چه خپل باطنى خباثت زنديقتوب او منافقت پتگ وساتى، لكن دا تگول اعتدا او زياتى نه كوي مگكگر په خپل نفس باندى، كه چيرته توبه ونه باسى الله ته مخكى د مركگ نه، او حال دا چه هغه د خپلى بد بختة خبر وركوى په پليتو ليكلو او كلمو سره هغه چه د ده د فاسد نيت تعبير كوى، (( والله يعلم المفسد من المصلح ... ) )الله تعالى ته فسادى او اصلاحكونكى معلوم دي. البقره: (220) او الله تعالى فرمائى: ... (( لايصلح عمل المفسدين ) )يونس: (81) الله تعالى د فساديانو عمل نه كاميابوى.