د دى وجى نه مى د رسول الله صلى الله عليه وسلم د صحابه و باره كى دا مختصر كتاب وليكه، چه د هغوى حق ادا كؤم، او د امت د نصيحت په غرض، او د هغوي د فضيلت د بيانولو لپاره، او د هغه چا لپاره چه په هغوى باندى اشتباه او اختلاط راغلى وى د صحابه وْ په باره كى د هدايت سبب وكگرحگى، په داسى حال كى چه په دى كتاب كى د صحابه و تعريف، د هغوى مرتبى او مقام، فضيلتونه، سيرت، او په امت باندى د هغوى حقوق ذكر شوى، او هم د هغوى متعلق د اهل سنت والجماعت عقيده بيان شوى، او مقصد زما په دى كتاب سره د نيكانو خلكو فضيلت بيانول دى د غافلانو او نا خبرو تنبيه او بيدارول دى، او د كينه كگرو او دوشمنى كونكو غصه كول او خفه كول.

او الله تعالى په نيتونو پوه دى، او يواحگى هغه سمى لارى ته هدايت كونكى دي

ليكونكى: الفقير الي عفو ربه

عبد الله بن صالح القصير

10/ 4/1424 هـ

اول: د صحابه و تعريف:

صحابه د صاحب يا د صحابى جمع ده. او صحابى هغه چا ته ويلى كيإى چه نبى صلى الله عليه وسلم ئى د ايمان په حالت كى ليدلى وى، او بيا په همدى حالت باندى وفات شوى وى.

او امام بخارى رحمه الله فرمائى: هغه مسلمان چه د نبى صلى الله عليه وسلم سره ئى صحبت شوى وى او يا ئى ليدلى وى هغه ته صحابى وائى.

مقصد دا دي: چه دغه صحبت كى خصوص او عموم دي، پس هر هغه خگوك چه نبى صلى الله ئى د ايمان په حالت كى ليدلى وى په دغه عموم كى داخل دى، د دى وجه نه ويلى كيإى د يو كال ملگكگرتوب، د مياشت، او د يو ساعت ملكگگرتوب، او داسى نور، او كوم صحابى چه په كومه موده باندى خاص كؤى شوى وى، نو په همدغسى صبت باندى هغه موصوفيدلى شى په غير د هغه چا نه چه د ده سره په دغسى صحبت او ملكگگگرتوب كى شريك شوى نه وى.