ت? ده بيني زانايه كي شاره زا له بواري ـ الفقه ـ قسه له ظهار وليعان وپ?شب?ك? وتير ئه ندازي ده كات ولق وچ?ي ز?ري ل?ده كاته وه كه چه ندين سا? به سه ريدا ت?په ?يوه وپ?ويستي به هيچ شت? له وانه نه ماوه، كه چي له باره ي د?س?زي ب? خودا ـ الإخلاص ـ وورته ي ل?وه نايه، له ?يابازي ناترس? كه فه رزي عه ينه ـ العين ـ له سه ري، له كات?كدا ئه گه ر پشت گو?ي بخات ده ب?ته ه?ي له ناوچون ونه ماني، ئه مه ش له كات?كدايه خ? خه ريك كردن به زانسته كاني فقه وه فه رزي كيفايه يه، خ?ئه گه ر پرسياريشي ل?بكر?ت ده رباره ي واز ه?نان له مشت وم?كردن له گه ? نه فسا له باره ي د?پاكي و?يا كردن هيچ وه ?ام?كي پ? نييه، به ?ام ئه گه ر پرسياري ه?كاري سه رقا?ي ده رباره ي ئه حكامه كاني ليعان و تير ئه ندازي ل? بكه ي ده: ئه مانه فه رزي كيفايه ن، ئه مانه ي ?است وتوه، به ?ام ئه وه ي له بير چوه كه حيسابيش فه رزي كيفايه يه خ?زگه به وه وه سه رقا? بوايه، به ?كو خ?ي حه زي له وه يه چونكه مه به ستي ئه و ?ياكردن وخ?ده رخستنه يه كه به ك?به رك? ـ المناظرة ـ ده ستي ده كه و?ت نه به زانستي حساب.
چاك بزانه كه ت? ده سته واژه كانت گيوه و ده ست كاريت كردوون، وله ج?گايه كدا به كاريان ده ه?نيت كه زاناياني پ?شيني ئه م ئومه ته مه به ستيان ئه وه نه بووه، له و ووشانه ش كه له مانا حه قيقيه كه ي خ?ي لادراون:
ووشه ي يه كه م: ووشه ي ــ الفقه ــ ئه وان ده ست كاريان كردووه وتايبه تيان كردووه، ته نها ب? چه ند لق?ك وه?كاري ئه مه شيان باسكردووه،