العُمرَي: برگرفته شده از «عُمْر» به معني زندگي است , نوعي بخشش است که در زمان جاهليت صورت مي گرفته است , به اين گونه که شخصي به ديگري مي گفته است: من اين چيز را به تو مي دهم تا زماني که زنده باشي. اين نوع بخشش چنانکه مي بينيم مبني بر شرط زنده ماندن است , يعني پس از مرگش آن چيز به صاحب اصليش بر مي گردد , ولي اسلام مساله ي بخشش را تاييد کرد و شرط آن را باطل اعلام نمود و چنين شد که اگر کسي مالي را به کسي مي بخشيد حتي بعد از مرگش نيز به ميراث برانش انتقال مي يافت.

أمسکوا: نگهداريد.

العَقِب: فرزندان.

مفهوم حديث: جابر بن عبد الله $ مي فرمايد: پيامبر % به عُمرَي براي کسي که به او بخشيده شده بود حکم نمود.

کسي که چيزي مادام العمر به او بخشيده شد آن چيز براي او و فرزندانش مي باشد و به بخشنده بر نمي گردد , زيرا از آن کسي است که به او داده شده است , زيرا بخشش مادام العمر بخششي است که وارد ارث مي شود.

جابر ^ مي فرمايد: بخشش مادام العمري که رسول الله % آن را جايز دانسته اند به گونه اي است که بخشنده مي گويد: اين براي تو و فرزندانت است. ولي اگر بخشنده گفت: اين چيز تا زماني که زنده هستي براي تو باشد بعد از مرگش به صاحبش بر مي گردد. (زيرا حکم عاريه را به خود مي گيرد) .

و در روايتي نزد امام مسلم آمده است: اموالتان را نگهداريد و آن را تباه نکنيد , زيرا کسي که مالي را به صورت مادام العمر به کسي مي بخشد آن مال براي او در حال حياتش و مرگش , و بعد از او براي فرزندانش مي باشد.

289 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ^ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ % قَالَ: لا يَمْنَعَنَّ جَارٌ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ. ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ ^: مَا لِي أَرَاكُمْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ؟ وَاَللَّهِ لأَرْمِيَنَّ بِها بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ.

واژه ها: