و معتقد هستم به اينکه، ابوبکر بزرگترين امت است بعد از پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - سپس عمر فاروق و بعد عثمان ذوالنورين و بعد علي مرتضي و سپس بقيه عشره مبشره و بعد از آنها اهل بدر، سپس کساني که در بيعه الرضوان شرکت کرده اند و بعد ساير اصحاب رسول الله - صلى الله عليه وآله وسلم - هستند.

و تمام اصحاب پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - را دوست مي دارم، و محاسن آنها را بر مي شمارم، و برايشان رضايت مي طلبم و از خدا براي آنها طلب غفران مي نمايم، و از گفتن بديهايشان زبان فرو مي بندم، و سکوت مي کنم دربارة آنچه ميان آنها رخ داده است، و معتقد به فضل و بزرگواري آنها هستم، همانگونه که قرآن مي فرمايد: {وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ (10) } (الحشر: 10) .

«پروردگارا! ما و برادرانمان را كه در ايمان بر ما پيشي گرفتند بيامرز، و در دلهايمان حس و كينه اي نسبت به مؤمنان قرار مده، پروردگارا! تو مهربان و رحيمي» .

و براي امهات المؤمنين که از هر گونه بدي و اعمال سوء بري و پاک هستند طلب رضايت مي کنم.

و به کرامات اوليا و مکاشفاتي که دارند معتقد هستم، بجز اينکه آنها نمي توانند در حيطه کار خداوند و آنچه که فقط تحت قدرت خداوند مي باشند دخالت داشته باشند.

و براي هيچ احدي از مسلمانان شهادت بهشتي يا دوزخي بودن را نمي دهم، ولي براي نيکوکار آرزوي بهشت مي کنم و از کسي که خرابکاري مي کند خوف دوزخ رفتن را دارم.

و هيچ کس از مسلمانان را بخاطر ارتکاب گناه تکفير نمي کنم و او را از دايره اسلام خارج نمي نمايم.