القاموس المحيط للفيروزآبادي
|
المُغَظْغَظَة، ويكسَرُ الغينُ الثاني: القِدْرُ الشَّديدَةُ الغَلَيانِ.
|
|
مغظ
مَغَظَ(n. ac. مَغْظ) a. Pulled, stretched. b. [ Fī ], Drew, bent (bow). مَغَّظَa. see I (a) تَمَغَّظَa. Stretched; was stretched. b. Sped along. إِنْمَغَظَ (م) a. see V (a) إِمْتَغَظَ (a. ت or م ) see V (a)b. Was far-advanced (day). c. Drew (sword). مَغْظa. Stretching; extension. مُغَّيْط a. [ coll. ], Elastic. |