|
وءب
وَئِبَ(n. ac. وَأَب [ ]) a. Became angry. أَوْءَبَ (a. و or ت ), Angered, provoked; shamed. إِوْتَأَبَ (ت) a. see I وَأْبa. Big, strong. b. Cup, beaker. c. Hollow hoof. وَأْبَة [] a. Cavity. b. Deep well. إِبَةa. Shame, disgrace. مَوْئِبَة [] a. see 2t وَئِبَة [] a. see 1t (b) وَئِيْب [] a. Deep. تُؤَبَة a. see 2t مُوْئِبَات a. Infamies. وَأْج a. Hunger. |