غلط تھا جن کی نگاہ میں تقلید کا بندھن

محمد کے وہ متبع خدا کے پرستار تھے رفیق

رحمانیؔ ۸۱ ؁ تک رہا جلتا چراغ!

آخر خدا کو جا ملے جو گلستان کی بہار تھے رفیق

شاعرِ اسلام جناب محمد سعید الفتؔ:

ایہہ سلسلہ جمن مرن دا جو جاری

ایدے اُتے مجبور دنیا ہے ساری

جہنے آؤناں دنیا تے آ کے رہوے گا

جیڑا آگیا اے اوہ جا کے رہوے گا

کُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَۃُ الْمَوْت والی

ایہہ ہر اک نوں پینی پوے گی پیالی

کدوں تو ایہہ سلسلہ آیا اے چلدا

وقت موت دا نئیں کسے کولوں ٹَلدا

ورت گئی اچانک قضائے الٰہی

مدن پوریا وی دے گیا جے جدائی

بڑی نال جلدی دے مکھ موڑ گیا

جے سچ پُچھدے او تے لک توڑ گیا

اوہدی موت دا کی میں صدمہ سناواں

گیّاں ٹُٹ اہلِ حدیثاں دیاں بانہواں

خوشی لے گیا دے گیا ہوکے ہاواں

مدن پوریے نئیں روز جمدیاں ماواں