يعني: «ما قرآن را آسان ساختهايم، آيا پند پذيرنده و عبرتگيرندهاي هست» ؟

و يا در سوره مريم ميفرمايد:

فَإِنَّمَا {يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنْذِرَ بِهِ قَوْمًا لُدًّا (97) } [مريم: 97]

يعني: «ما قرآن را به زبان تو ساده و آسان فراهم آوردهايم تا به وسيله آن پرهيزگاران را مژده دهي و مردمان سرسخت را با آن بترساني»

قرآن کريم به گونهاي است که حفظ آن آسان است، هر عقلي آنرا ميپذيرد و قلبها را رام ميکند، انسان از گوش دادن به آن لذت ميبرد و به هيچ وجه ملالتآور نيست اگرچه در آن اسراري نهفته است که تنها دانايان و کساني که اهل ذکر هستند ميتوانند به آن دست پيدا کنند.

و اما محمد - صلى الله عليه وسلم - خداوند او را به عنوان رحمت هر دو عالم مبعوث نموده، او نسبت به ايمانداران مهربان است و به آنان حرص ميورزد و چيزي که آنان را در تنگنا قرار دهد و يا مشقتي ايجاد کند بر او سخت و گران ميآيد. بار گران آنان را بر ميدارد و غل و زنجيري که بر آنان بود باز ميکند؛ پيامبر - صلى الله عليه وسلم - چنين ميفرمايد:

«إِنَّ اللهَ لمْ يبعثني معنّتًا ولا متعنّتًا ولکنْ بعثني معلّمًا ميسّرًا» [1] .

يعني: «خداوند من را نفرستاده که بر خود سختگيري نمايم و يا ديگران را در تنگنا قرار دهم، بلکه من را بعنوان يک معلم آسانگير فرستاده است.

اين حديثي است که بر صحت آن اتفاق شده و لفظ آن از مسلم است.

پيامبر - صلى الله عليه وسلم - درباره خودش ميفرمايد:

(1) - مسلم در باب طلاق (1478) اين حديث را از جابر - رضي الله عنه - تخريج نموده، ولي نزد بخاري وجود ندارد. والله اعلم.