چنانه نشانه هاي اختلاف و علايم ناسازگاري و نافرماني آشکار شد طلاق و يا تهديد به طلاق راه حل نيست. مهم ترين چيزي که براي حل مشکل لازم است: صبر و تحمل، شناخت اختلاف در احساسات و نظرات و تفاوت در خلق و خوي مي باشد به همراه ضرورت تسامح و چشم پوشي از تعداد زيادي از مسايل، چرا که خير و مصلحت هميشه در آن چيزي نيست که دوست داريم و آرزو مي کنيم، بلکه چه بسا خير و صلاح در چيزي باشد که نمي خواهيم و دوست نداريم: «وعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنْ کَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَي أَنْ تَکْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا کَثِيرًا» [1] .

و با زنان خود بطور شايسته معاشرت کنيد و اگر هم از آنان کراهت داشتيد (شتاب نکنيد و زود تصميم به جدايي نگيريد) زيرا که چه بسا از چيزي بدتان بيايد و خداوند در آن خير و خوبي فراواني قرار بدهد.

و زماني که خللي [در روابط] آشکار شود و روابط فرسايش يابد و نافراني زن و تجاوز از حد و حدود خود و ميل به عدم انجام وظيفه از جانب زن مشاهده گردد به گونه اي که الفباي نفرت، کوتاهي در اداي حقوق شوهر و بي توجهي به فضايل وي ديده شود راه حل اين مشکل در اسلام چه به ـ صراحت و چه به کنايه ـ طلاق نمي باشد. خداوند متعال مي فرمايد: «وَالَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَکُمْ فَلَاتَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا» [2] .

و زناني که از سرکشي و سرپيچي ايشان بيم داريد، پند و اندرزشان دهيد و (اگر مؤثر واقع نشد) از همبستري با آنان خودداري کنيد (اگر باز هم مؤثر واقع نشد) آنان را بزنيد پس اگر شما را اطاعت کردند راهي براي (تبيه) ايشان مجوييد (و بدانيد که) بيگمان خداوند بلند مرتبه و بزرگ است.

(1) . سورة نساء: آيه 19.

(2) . سورة نساء: آيه 34.