راه حل پند و توجيه کردن و بيان اشتباه وي و يادآوري حقوق [طرفين] و ترساندن از خشم و غضب الهي است با طي طريق فرزانگي و تحمل و وقار در ترغيب و ترهيب.

و دوري از همسر در بستر و تنبيه او، در مقابل تجاور وي از حدود خود و نافرماني اش مي باشد. بايد توجه کرد که خدا فرموده «في المضجع» در بستر از آنان دوري کنيد و نه فرموده «عن المضجع» به معني پرهيز از همبستر شدن با آنان.

آري، اين دوري، دوري در بستر است و نه ترک منزل و نه دوري در جلوي چشمان خانواده و فرزندان و نه در برابر بيگانگان.

هدف از اين کار حل مشکل است و نه شهرت يافتن و يا خوار کردن (طرف مقابل) و نه کشف اسرار و استار [1] . که در برابر نافرماني و تجاوز، دوري و تنبيه ضمانت حفظ و برابري هستند.

گاهي راه حل مشکل به مقداري قساوت و خشنونت نياز دارد زيرا گروهي از مردم وجود دارند که براي اصلاحشان معاشرت به نيکي و نصيحت مهربانانه کفايت نمي کند، اينان گروهي هستند که به خاطر مهرباني و بردباري زياد با ايشان دچار طغيان شده اند. چنانچه قساوت را ببينند سرکشي شان رام و جوش و خروششان آرام مي شود.

آري، گاهي پناه بردن به مقداري خشونت دواي سودمندي است، و چرا از آن استفاده نشود در حاليکه طرف مقابل به اداي وظيفه اش بي توجه بوده و از سرشتش تجاوز کرده است؟

نزد هر عاقلي يک امر بديهي است که قساوت، چنانچه باعث بازگرداندن نظام خانواده و روابطش باشد و الفت و محبت را به آن بازگرداند از طلاق و جدايي بدون نزاع بهتر است. پس اين يک راه حل ايجابي و معنوي و براي تأديب است، نه براي سختگيري و انتقام، و استفاده از آن فقط براي اصلاح نافرماني و رفع نگراني است.

(1) . پرده دري و آبروريزي.