و آنچه که مسلمانان نمي دانند اينکه: زني که طلاق داده شده ـ طلاق رجعي ـ بايد در خانه شوهرش بماند، نه اجازه خروج دارد و نه کسي اجازه اخراج او را دارد. بلکه خداوند آن خانه را خانه او ـ يعني زن طلاق داده شده ـ به حساب آورده: «لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ» آنها را از خانه هاي خودشان بيرون نکنيد.

و اين اسلوب براي تأکيد حق اقامت آنها در آن منزل است، زيرا اقامت آنها در منزل شوهرشان راهي است براي مراجعه دوباره، و گشايش اميدي است براي برانگيخته شدن عواطف دوستي و يادآوري زندگي مشترک. همسر در اين حالت به خاطر حکم طلاقي که گرفته دور به نظر مي رسد ولي نزديک و جلوي چشمان شوهر است.

و آيا اين قانون جز آرام کردن طوفان و برانگيختن درون و بازگشت به جايگاه اصلي و آرامش در بررسي احوال خانه و فرزندان و شئون خانواده هدف ديگري دارد: «لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِکَ أَمْرًا» [1] .

تو نمي داني، چه بسا خداوند بعد از اين حادثه، وضع تازه اي پيش آورد.

پس اي مسلمانان! تقواي خدا پيشه کنيد و از اهل بيتتان محافظت نمائيد و احکام دينتان را بياموزيد، حدود خدا را اقامه، و از آن تجاوز نکنيد و [روابط] فيمابين را اصلاح نماييد.

خداوندا! فهم دين و بصيرت در شريعت به ما ارزاني دار و ما را از هدايت کتابت سودمند گردان و به ما توفيق حرکت بر مسير پيغمبرت - صلى الله عليه وآله وسلم - را عطا بفرما.

وصلي الله علي محمد وآله وصحبه وسلّم

(1) . سوره طلاق: آيه 1.