نقش همسر در محافظت از زندگي خانوادگي و معاشرت پسنديده

زن مسلمان نيز بايد در مقابل بداند که خوشبختي، محبت و مهرباني کامل نمي شود مگر با عفت و دينداري، بايد حقوق خود را بشناسد و از آن تجاوز و تعدّي ننمايد، آنچه را شوهر مي خواهد انجام دهد زيرا او قوّام [و مدبّر امور] خانواده است، از همسر صيانت و محافظت نموده و نفقه اش را مي پردازد، بنابراين اطاعت او و حفظ مال و ناموسش واجب است. در اين صورت است که شوهر کارش را به درستي انجام مي دهد وانگيزه اي براي آن مي يابد و به همسر و خانه اش اعتنا مي کند. در اين صورت زن، كار خانه را بطور كامل انجام داده و به خود و خانواده رسيده، و همسري نيکوکار و مادري مهربان است، نگهبان خانه شوهرش بوده و در قبال آن مسئول است، به کار خوب شوهرش اعتراف مي کند و بزرگواري و معاشرت پسنديده او را ناديده نمي گيرد. پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - از اين بي توجهي همسر نسبت به شوهر برحذر داشته و فرموده اند: «آتش جهنم به من نشان داده شد [و ديدم] که اکثر جهنميان زنانند که کفر ورزيده و حقيقت را پوشانده بودند» . گفته شد: آيا به خدا کفر ورزيده بودند؟ فرمودند: «نه، بلکه به خانواده خود کفر ورزيده بودند، زيرا اگر با يکي از آنان [همسرت] روزگار طولاني نيکي کني سپس کار [ناپسندي] از تو سر بزند، گويد: هرگز خيري از تو نديده ام» . [1]

بنابراين بايد نسبت به اشتباهات گذشت نشان داد، و از لغزشها چشم پوشيد، ... [همسر] هنگاميکه در کنار شوهرش است بدي در حق او روا ندارد و چون از او دور شد به او خيانت نکند.

(1) . امام بخاري - رحمه الله - اين حديث (5197) را نقل کرده است.