اين اختلاف در ظاهر، دليل بر وجود اختلاف در آرا، ديدگاه و افکار است. قرآن کريم در چند آيه به اين امر اشاره دارد. براي نمونه آيه زير: «ولو شاء ربّک لجعل الناس أمة واحدة ولا يزالون مختلفين* إلاّ من رحم ربّک ولذلک خلقهم» : [اي پيغمبري که بر ايمان آوردن قوم خود آزمند و بر روي گرداني آنها از دعوت آسماني متأسف هستي! بدان که] اگر پروردگارت مي خواست مردم را [همچون فرشتگان در يک مسير و بر يک برنامه قرار مي داد و] ملت واحدي مي کرد. [و پيرو آيين يگانه اي مي نمود و آنان در ماديات و معنويات و در انتخاب راه حق يا راه باطل اختيار و اخلاقي نمي داشتند. آن وقت جهان به گونه ديگري در مي آمد] ولي [خداوند مردمان را مختار و با اراده آفريده و] آنان هميشه «در همه چيز، حتي در گزينش دين و اصول عقائد آن» متفاوت خواهند بود.* [مردمان براساس اختلاف استعدادشان در همه چيز حتي در ديني که خدا براي آنان فرستاده است، متفاوت مي مانند] مگر کساني که خدا بديشان رحم کرده باشد [و در پرتو لطف او بر احکام قطعي الدلاله کتاب خدا متفق بوده هر چند در فهم معني ظني الدلاله آن که منوط به اجتهاد است. اختلاف داشته باشند.] و خداوند براي همين [اختلاف و تحقق اراده و رحمت] ايشان را آفريده است.» سورة هود آيه 118 و 119

فخر رازي مي گويد: «مقصود اين آيه اختلاف مردم در دين، اخلاق و افعال است» .