تا اينکه شخصي به نام، «عمرو ابن لحي الخزاعي» آمد و دين ابراهيم - عليه السلام - را تغيير داد و با روش خاصي، بتها را به عربستان و حجاز آورد. اين بتها به جاي الله عبادت شدند و به اين ترتيب شرک در اين سرزمينهاي مقدس و اطراف آن رواج پيدا کرد، تا اينکه خداوند، پيامبرش محمد - صلى الله عليه وسلم - را که خاتم انبيا است، مبعوث کرد. او مردم را به توحيد و پيروي از دين ابراهيم فرا خواند. و در راه خدا به نحو احسن جهاد کرد بتها را درهم شکست تا آن که عقيده ي صحيح و دين ابراهيم به اين سرزمينها بازگشت، و خداوند دينش را به وسيله ي او - صلى الله عليه وسلم - تکميل و نعمتش را بر جهانيان کامل کرد، مردم قرون ارزشمند پس از قرن پيامبر، راه و روش او را پيمودند. پس از آن، کم کم جهل و ناداني در ميان مردم رواج يافت، برخي از باورها و اعتقادات اديان ديگر وارد اسلام شد، بوسيله ي دعوتگران گمراه و ساختن بارگاه بر قبرهاي اولياء و صالحن به هدف تعظيم و بزرگداشت و به ادعاي محبت، شرکت در جوامع مسلمانان رواج يافت. تا اندازه اي که ضريح و بارگاه هاي روي قبرها، به مراکز دعاء، استغاثه [به کمک طلبيدن] ، ذبح و نذر براي غير الله تبديل شد و بدينصورت انواع عبادات را براي آنان انجام دادند که در واقع به جاي الله آنها را عبادت مي کردند. و اين شرک را به گمان خودشان توسل به صالحين و اظهار محبت به آنان تلقي مي کردند نه عبادت، غافل از اين که اين همان عقيده و سخن مشرکين قديم بود که مي گفتند:

{مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى} [الزمر: 3] .

«ما آنان را عبادت نمي کنيم مگر براي اينکه ما را به خدا نزديک کنند» .

و عليرغم شرکي که در ميان مردم [در عصر حاضر و قديم] گذشته بوده است، با وجود اين، اکثرشان به توحيد ربوبيت ايمان داشته اند ولي در عبادات براي خدا شريک قائل شده اند. خداوند مي فرمايد: