شيطان عموم اينان را فريفته و عمري مشغول نحو و لغت ساخته و از واجبات عيني و از شناخت آنچه در باب عبادات بايد دانست و آنچه به كار تأديب نفس و اصلاح قلب مي آيد، باز داشته است. علوم ادبي في نفسه مطلوب نيست بلكه وسيلة فهم چيز ديگري است (مثلًا تفسير و فقه و حديث) و بر انسان رواست كه چون كلمه اي فهميد به عمل بپردازد. از اهل ادب كسان باشند كه از آداب شريعت و فقه چيز قابلي نمي دانند مع ذلك كبر عظيم دارند. و ابليس بر ايشان امر را چنين مشتبه ساخته كه مگر از علماي اسلام اند زيرا كه قرآن را جز به نحو و لغت نتوان فهميد؛ آري، اين صحيح است و در حد لزوم دانستن نحو و لغت شايسته و بايسته است اما بيش از آن زايد است و نيازي بدان نيست وبه صرف وقت و اتلاف عمر نيرزد. البته اگر عمر بسيار گسترده دامن بود آموختن همه چيز خوب بود اما عمر كوتاه است و بايد آنچه را برتر و مهمتر است ترجيح نهاد و مقدم داشت.