گفته اند: خدا بندگان را به هر كاري فرا خوانده شيطان از جنبة افراط يا تفريط همان وارد مي شود و برايش فرق نمي كند كه به وسيلة كدام يك آدم را منحرف سازد: زياده روي يا قصور و تقصير.

و آورده اند كه چون روح مؤمني به آسمان فرا برده شود، ملائكه از اينكه وي از شر شيطان به سلامت جسته است در عجب مانند.

يادآوري اينكه هر انساني را شيطاني هست

روايت است كه پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) شبي از نزد عايشه بيرون رفت. عايشه گويد: از رشك برخاستم كه ببينم كجا مي رود و چه مي كند. حضرت باز آمد و مرا ديد. فرمود: آيا غيرت مي ورزي] به تعبير رايج ما: آيا حسودت مي شود؟ [گفتم: آري، چگونه مانند من بر مانند شما غيرت نکند! حضرت فرمود: آيا شيطانت به سراغت آمده؟ عايشه گويد: پرسيدم: يارسول الله، مگر من شيطان دارم؟ فرمود: بلي، پرسيدم: آيا با هر كس ديگر هم شيطاني هست؟ فرمود: بلي، پرسيدم: آيا با تو هم شيطاني هست يا رسول الله؟ فرمود: «بلي، لكن پروردگارم مرا ياري كرده و آن شيطان تسليم شده است» . (يا طبق عبارت ديگر: من از شرش به سلامت هستم) .

روايت ديگر از ابن مسعود داريم كه پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) فرمود: «هيچ كدام از شما نيست مگر اينكه قريني از جن و قريني از ملائكه بر او موكل است» . پرسيدند: يا رسول الله بر تو نيز؟ فرمود: «بلي بر من نيز، اما خداي عزوجل مرا كمك كرده و آن قرين مرا جز حق (يا: نيكي) نمي فرمايد» . هر دو روايت را تنها مسلم آورده است.

در بيان اينكه شيطان همچون خون در رگهاي آدمي مي گردد