و معني ابتداء اين كلمه (الستُ اولي بکم) آن است كه حق پيغامبر صلوات الله وسلامه عليه بر امت آن است كه جميع مصالح خود را تفويض به حساب وي صلي الله عليه وسلم نمايند و ايشان را با پيغامبر خيرتي و استقلالي نباشد مانند طفل در دست دايه يا مانند اعمي در دست قائد بي اختيار بايد بود پس آنانكه با مرتضي - رضي الله عنه - عداوت داشته باشند و وجوه شكايت او تقرير كنند بر نفس و عقل خود اعتماد ننمايند و تابع حكم پيغامبر باشند.

و معناي مولي دوست است به قرينه ي اللهم وال من والاه وعاد من عاداه و به قرينه احاديث بسيار كه مذكور كرديم حُبّ علي آية الايمان (1) ، من سَبّ عليًا فقد سبّني (2) الي غير ذلك.

چون اين معني واضح شد بايد دانست كه اين حديث با مسئله ي ايجاب استخلاف مساسي ندارد اينجا تعظيم صله اهل بيت مراد است و امر به دوستي حضرت مرتضي - رضي الله عنه - و نهي از دشمني او است و اين نوع در حق مرتضي تنها نفرموده اند بلكه در حق عباس رضي الله عنه و اولاد او و در حق ازواج طاهرات نيز وارد شده و در حق صديق اكبر رضي الله عنه نيز هل انتم تاركون لي ابابكر (3) .