أخرج أبو عمر في الاستيعاب عن ابن عباس قال: بينا أنا أمشي مع عمر يوما إذ تنفّس نفسا ظننت أنه قد فضّت أضلاعه. فقلت: سبحان الله والله ما أخرج هذا منك يا أمير المؤمنين إلا أمر عظيم! قال: ويحك يا ابن عباس ما أدري ما أصنع بأمة محمد صلى الله عليه وسلم؟ قلت: ولِمَ وأنت بحمد الله قادر أن تضع ذلك مكان الثقة. قال: إني أراك تقول إن صاحبك ولى الناس يعني عليا. قلت: أجل والله إني لأقول ذلك في سابقته وعلمه وقرابته وصهره. قال: إنه كما ذكرت ولكنه كثير الدُّعابة. قلت: فعثمان. قال: والله لو فعلتُ لجعل بني أبي معيط على رقاب الناس يعملون فيهم بمعصية الله، والله لو فعلت لفعل ولو فعل لفعلوا فوثب الناسُ إليه فقتلوه. قلت: طلحة بن عبيد الله. قال: الأكيسع [1]

(1) - عرب براى كسى كه عملى را انجام دهد و از كرده ى خويش پشيمان شود اين ضرب المثال را استعمال مي کند که: ندم ندامة الکسعي يعني مانند کسعي پشيمان شد. اصل واقعه از اين قرار است که شخصي ار قبيله ي بنو الکسع بنام محارب بن قيس که تير انداز ماهري نيز بود شبي به قصد شکار از خيمه ي خويش بيرون شد و کمان خويش را به طرف گوره خري نشان گرفت و آن را مورد هدف قرار داد، تير از گوره خر بيرون جسته و به سنگي اصابت کرد، اين فرد گمان کرد که تير به هدف اصابت نکرده است خيلي ناراحت شد و تير و کمان خويش را شکست و به خيمه بر گشت..صبحگاهان چون از خواب بيدار شده و گوره خر را خون آلود ديد از کار خويش سخت پشيمان شد و از آن روز به بعد اين ضرب المثل بين عرب باقي ماند.

در اينجا نيز مراد عمر فاروق - رضي الله عنه - اينست که طلحه - رضي الله عنه - گاهي اوقات عصباني شده وشايد کار اشتباهي را انجام دهد که بعدا از عمل خويش نادم شود.

لازم به ياد آوري است که با مشاهده ي اين روايت هيچگاه نبايد نسبت به طلحة الفياض - رضي الله عنه - بد گماني در ذهن خويش راه بدهيم بلکه جان نثاري هاي که در دفاع از رسول خدا و دين اسلام انجام داده است هميشه جلو روي ما باشد و همين قدر کافي است که در روز احد خويشتن را سپر رسول خدا نمود و بيست و چهار زخم در يک روز بر داشت کرد. (براي تفصيل بيشتر مراجعه شود به کتب سيره) .