و صحابه اوصاف ديگر بر آن زياده كردند: يكي از آن علم به كتاب و سنت است و ديگر كفايت و حزم و حسن سياست امت و سوم اجتناب از شبهات در قتال مسلمين و در رعايت بيت المال و مانند آن. پس تطبيق در ميان هر سه چگونه باشد گوئيم تطبيق در ميان اين اختلاف موافق تطبيق فقهاء مي بايد كرد در اختلاف واقع در مسأله ي قتل در قرآن عظيم قسمت ثنائيه فرموده اند كه قتل يا عمد است يا خطاء و در سنت سنيه قسمت ثلاثيه تقرير نموده اند كه قتل يا عمد يا خطاء خالص يا خطاي شبه عمد و فقهاي حنفيه به قسمت خماسيه [1] قائل شده اند.

(1) - در نزد امام ابو حنيفه قتل بر پنج قسم است: 1- قتل عمد؛ که قاتل از اسلحه مانند تفنگ، شمشير، کارد و يا غيره را به قصد قتل استفاده نموده و مقتول را به قتل رسانده باشد. 2- قتل شبه عمد؛ که قاتل از آله اي براي قتل استفاده نموده باشد که قائم مقام سلاح باشد. 3- قتل خطاء؛ آنست که شخص که به گمان اينکه حيواني را هدف قرار داده و مي خواهد که شکار کند اما آن هدف حيوان نبوده و انسان باشد و به قتل برسد. 4- قتل جاري مجراي خطاء: بطور مثال شخص خوابيده اي چيزي را بر بالاي انسان ديگري بياندازد و او را به قتل برساند. 5- قتل بالسّبب؛ مثلا شخصي در زمين ديگري چاهي حفر نمايد و سر آن را باز نگهدارد، مالک زمين آمده و در چاه بيافتد و بميرد.

دو قسم اخير راجع به قتل خطاء مي شود.