از اين آيت دانسته مي شود كه مراد حق در غيب الغيب پيش از بعثت آن حضرت اين بود كه ارض شام بر دست صالحين مفتوح شود و چون فتح اين ديار بر دست شيخين واقع شد آن صالحان ايشان بوده اند و خداي تعالي فرموده است:"يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ [1] "از اينجا مفهوم شد كه پيش از وقوع فتنهء ارتداد در علم مصمم بود كه قوم كذا و كذا اين فتنه را خواهند نشانيد و خداي تعالي فرموده است:"ستُدعَون إلى قوم أولى بأسٍ شديدٍ [2] "از اين آيت مفهوم شد كه دعوت به جهاد فارس و روم شخصي كه نائب پيغامبر باشد خواهد نمود و حكم او در شريعت واجب الانقياد گردد.

و خداي تعالي فرموده:"وَقُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانًا نَصِيرًا [3] ".

مضمون اين آيت علي احد التاويلات آن است كه بار خدايا در آر مرا در آوردن نيك و بر آر مرا از عالم بر آوردن نيك و قرار ده براى من از نزد خود قوتى يارى دهنده [4] .

(1) - سوره ى مائده، آيه: 54.

(2) - سوره ى فتح، آيه: 16.

(3) - سوره ى بنى اسرائيل، آيه: 80.

(4) - ترجمه ي آيه شريفه که در متن آورده شده بود به يقين درست نبود؛ لهذا اين ترجمه از روي ترجمه ي قرآن کريم شاه ولي الله محدث دهلوي انتخاب شد.