بعد از آن چون تأمل بليغ بكار بريم معلوم شود كه از لوازم نبوت و اجزاء آن تميّز نبي است از سائر بشر در هر دو قوّت نفس ناطقه كه قوت عامله و عاقله است. پس خداي تعالي پيغامبر را به فضل و نعمت خود بي سابقه عملي در قوت عاقله زيادتي عطاء مي فرمايد كه به سبب آن وحي از جانب غيب به او مي رسد و جنت و نار را مشاهده مي فرمايد و ملائكه را به صوَر آنها بيند و در واقعات و روياء صالحه واقعات آينده را به صور مثاليه در مي يابد و بسوي اين جزو اشارت واقع شده است در حديث: الروياء جزء من سته واربعين جزء من النبوة (1) و همچنين در قوت عامله ي او مددي ميدهد كه بسبب آن سمت صالح نصيب او مي گردد و در رعايت آداب عبادات و تدبير منزل و سياست مدنيه بطوري كه از آن خوبتر متصور نشود اهتمام مي فرمايد و خلق شجاعت و سياست و عدالت و كفايت و شناختن مصلحت هر وقتي او را عطاء مي كند و بسوي اين جزء اشارت واقع شد در حديث: السّمت الصالح جزء من خمسة وعشرين جزء من اجزاء النبوة (2) .