اگر مي خواهي كه خواص نبي را بفهمي فرض كن كه چهار شخص را در يك تن جمع كرده اند و نام آن مجموع را نبي گذاشته (اند) ؛ بادشاهي كه صاحب حكمت عملي (سياسيون) او را انسان مدني مي گويند، يعني انساني كه ظل نفس ناطقه او بر مردمان مي افتد، و بسبب آن ظل التيامي و انتظامي در ميان افراد بشر واقع مي شود و هر يكي بر جاي خود قرار گرفته تربيتي مناسب عادت مي گيرد و از انواع اهل قلم و ابطال و مدبران جيش و سياست كنندگان در مدن و مزارعان و تجار و غير ايشان.
پس اگر اجتماع و ترتيب در ميان اين فِرق متحقق نباشد بسبب ظل نفس ناطقه او كه بر ايشان مي افتد بواسطه افعال و اقوال او از سر نو متحقق گردد واگر متحقق باشد بكمال خود رسد، و هر نا بايستني كه در وي هست زائل گردد قصه مختصر كنم هر چه در اين انسان مي بايد از بخت و حكمت و عدالت و شجاعت و كفايت و غير آن همه در نبي ببين.
و حكيمي كه در حكمت عملي بسر آمده، و علم اخلاق و تدبير منازل و سياست مدن نيك شناخته، و اصول و فروع آن علوم را حاوي شده، و بر علم اكتفا ننموده بلكه همه آن صفات تحقيقا وتخلّقًا در وي نمايان شده و آثار آن صفات حينا فحينا از وي ميتراود كه كُلّ اناء يترشح بما فيه.