و نيز بايد دانست كه امر جهاد و قتال منسوب مي شود بآمر در عرف شائع بلكه آمر مي بايد كه احق باين صفات باشد تا پرتو وي در دل ديگران كار كند پس صفات ششگانه در صديق اكبر رضي الله عنه علي أكمل الوجوه متحقق باشد و اين معني از لوازم خلافت خاصه است بلكه مي تواند بود كه اينهمه صفات ششگانه صفات صديق باشد كه بطريق تعريض ادا كرده شد كما قال عزّ من قائل"ولا يأتل اولوا الفضل منكم والسعه"الآيه

مراد اينجا حضرت صديق است رضي الله عنه تنها اما بلفظ جمع بيان نموده آمد چنانكه قاعده تعريض است.

و از قرائن اين معني آنست كه در صورت قتال مرتدين لوم لائمي كه از مسلمانان باشد پيش نمي آيد و لوم كافران را اعتبار نيست پس ذكر"ولايخافون لومه لائم"تنها براي صديق اكبر است چون در قتال مانعين زكوه صحابه اشكال داشتند و ملامت پيش گرفته بودند و نزديك حضرت صديق كفر و ارتداد آن فريق محقق بود، به اشكال و ملامت آنجماعه التفات نه نمود و از بحث ايشان خوفي بر دل مبارك او راه نيافت و از امضاي رأي خود باز نماند فذلك قوله تعالي"لايخافون لومه لائم"

وقال الله تعالي في سوره الفتح: قل للمخلّفين من الاعراب ستُدعون الي قوم اولي باس شديد تقاتلونهم او يسلمون فان تطيعوا يؤتكم الله أجرا حسنا وان تتولوا كما توليتم من قبل يعذبكم عذابا اليما [1] .

(1) - سوره فتح آيه 16.