سبب نزول آيه بر وفق اجماع مفسرين و دلالت سياق و سباق آيات و برطبق مضمون احاديث صحيحه آنست كه آنحضرت صلي الله وعليه وسلم سال حديبيه اراده نمودند كه عمره بجا آرند پس دعوت فرمودند اعراب و اهل بوادي را تا در اين سفر بركاب آنجناب صلي الله وعليه وسلم سعادت اندوز باشند؛ زيرا كه احتمال قوي بود كه قريش از دخول مكه مانع آيند و سبب كينه هاي كه از جهت کشته شدگان بدر و احد و احزاب در قلوب ايشان متمكن بود متعرض بحرب شوند، و در اين هنگام بحسب تدبير عقل لابد است از استصحاب جمعي كثير تا از شرّ قريش ايمني حاصل شود. بسياري از اعراب دعوت آنحضرت صلي الله وعليه وسلم گوش نكرده از اين سفر تخلف نمودند و بعضي به اشغال ضروريه در اهل و مال تعلل كردند و مخلصين مسلمين كه سر تا پا به بشاشت ايمان ممتلي بودند مرافقت و موافقت را سعادت دانسته صحبت اختيار نمودند چون نزديك بحديبيه رسيده شد قريش بحميت جاهليت مبتلا گشته مستعدّ قتال و جدال شدند بعد اللتيا واللتي صلح مغلوبانه در آنجا اتفاق افتاد و بيرون مكه دَم احصار [1]

(1) - اکر شخصي به اراده ي حج و يا عمره احرام ببندد و در راه به مانعي برخورد کند و نتواند به عمره و يا حج خويش ادامه دهد اين حالت را"احصار"مي گويند، بر اين شخص دَم (قرباني) لازم است..