و از لوازم نبوت و بمنزله ي اجزاء او تميز اين شخص است كه پيغامبري او خواسته اند از سائر افراد بشر در هر دو قوت نفس ناطقه اعني قوت عاقله و قوت عامله واليه الاشارة في قوله تعالي:"اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ [1] "پس خداي تعالي پيغامبر را به فضل و نعمت خود بي سابقه عملي در قوت عاقله زيادتي عطا مي فرمايد كه به سبب آن وحي از جانب غيب بر وي نازل مي شود و جنت و نار و ملائكه را مشاهده مي نمايد و واقعات عجيبه به صور مثاليه مي بيند بسوي اين قوت اشارت واقع شده است در حديث الرؤيا الصالحةُ جزءٌ من ستة واربعين جزءًا من النبوة [2] ، و همچنين در قوت عامله او مددي مي دهند كه به سبب آن سمت صالح نصيب او شود و اجتناب از معاصي در رعايت آداب مراعات (در عبادات) و تدبير منازل و سياست مدنيه به وجهي كه از آن خوبتر صورت نبندد بر روي كار آيد، و خُلق شجاعت و سخاوت و كفايت و عدالت و شناختن مصلحت هر وقتي از استقامت قوت عامله حاصل مي شود و كمال اين قوت مفضي مي گردد به عصمت، و به سوي اين قوت اشاره واقع شده است در حديث السمت الصالح جزءٌ من خمسةٍ وعشرين جزءً من اجزاء النبوة [3] ، و چون هر دو قوت علي الوجه الذي ينبغي مهذب شوند و از جانب غيب براي هر يكي مددي فرود آيد در مجاري امور شخص بركات بسيار به ظهور مي آيد كه احصاي آن متعذر است.

(1) - سوره ى انعام، آيه: 124.