الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ [1] " [2] ."

و برآوردن قبائل مسلمين از حمص و خالي گذاشتن حمص پسند نه فرمود و گفت: اما چون مسلمين در آن واقعه چنين مصلحت دانستند اميد كه ضرر نرسد بالجمله در ساحل يرموك تلاقي فئتين واقع شد جنگي در ميان آمد كه زبان قلم طاقت شرح و بيان آن ندارد و خالد ابن الوليد بدست خود چندان محاربه فرمود كه هفت شمشير در دست او شكسته شد بعد كوشش بسيار فتح اسلام بظهور آمد و در افناي جماعه كه گريخته بودند سيوف مسلمين كاري عجيب نمود گويند مجموع قتلي هفتاد هزار كس بودند غنائم بسيار و سباياء بيشمار بدست مسلمانان افتاد خمس بدار الخلافه ارسال داشته باقي بر غزاة قسمت كردند چون ارطيون فرار كرد و به بيت المقدس پناه برد عمرو بن العاص در پي او افتاد و محاصره كرد در اين اثناء عمرو بن العاص شخصي را كه به لغت روم آشنا بود فرستاد و وصيت نمود كه بر اطلاع خود به لغت روم كسي را از ايشان مطلع نسازد چون بمجلس ايشان در آمد ارطيون با قوم خود مي گفت كه فتح بيت المقدس بر دست عمرو بن العاص نخواهد بود قوم پرسيدند پس بر دست كدام كسي مفتوح خواهد شد؟ گفت شخصي كه اسم او سه حرف است و وي يكي از اربعه است بر دست او فتح بيت المقدس خواهد بود يعني صفاتي كه همه منطبق بر فاروق اعظم - رضي الله عنه - بود تقرير نمود عمرو بن العاص اين

(1) - سوره ي آل عمران، آيه: 200.