و چنانكه نبوت مكتسب و جبلي نيست همچنين خلافت خاصة پيغمبر نيز مكتسب و جبلي نيست اراده ي الهي از فوق سبع سماوات نازل مي شود براي تمشيت هدايت پيغامبر در ميان مردم و اتمام نور او و اظهار دين او و انجاز موعود براي او پس داعيه احداث مي فرمايد در قلب خليفه هر چند حواريان پيغمبر كه داعيه نصرت دين پيغامبر از قبل افاضات غيبيه در دل ايشان متمكن شده هزاران باشند اين خليفه بمنزله دل است و آن جماعه به منزله جوارح، اول محل حلول داعيه الهيه دل خليفه است و از آنجا بمنزله نور چراغ كه در آئينه هاي منصوبة ديوارها منطبع شود بديگران فرود مي آيد و اين همه به حدس [1] قريب المأخذ ادراك كرده مي شود گويا امري است بديهي بلكه محسوس بحاسّة بصر.

كلمة النبي مَن اُمر بتبليغ شريعة الله ظهري دارد و بطني.

(1) - حدس به کلامي گفته مي شود که براي دانستن آن احتياج به فکر کردن نداشته باشيم بلکه ذهن مستقيمًا از مقدّمات به سوي مطالب انتقال پيدا کند، اين مقدمات را مأخذ حدس مي گويند.

اگر اين مقدمات طوري باشند که هر فرد به آساني آن را ادراک کند آن را حدس"قريب المأخذ"مي گويند و اگر طوري باشند که هر شخص آن را ادراک نکند حدس"بعيد المأخذ"گفته مي شود.

مثال حدس قريب المأخذ آنست که کم شدن و زياد شدن روشني مهتاب را در پرتو نزديکي و دوري آفتاب ديده و حدس بزنيم که مهتاب روشني خود را از آفتاب مي گيرد.