فرقهء ثانيه جماعه كه عمري در كفر و عداوت آنحضرت صلي الله عليه وسلم بسر بردند و زمان درازي در موت معنوي كه عبارت از انكار پيغامبر است صلي الله عليه وسلم بعد بعثت او گرفتار بودند باز توفيق الهي دستگيري ايشان نمودند و ايشانرا حيات معنوي عطا فرمود و عمدهء زمره مسلمانان ساخت مثل حمزة ابن عبدالمطلب و عمربن الخطاب و سر دفتر ايشان عمر بن الخطاب است خداي تعالي به حال ايشان تعريض ميفرمايد بلكه به حال سر دفتر ايشان، و مقابله مي نهد در ميان ايشان و در ميان مصرين كه بر كفر بودند و بر كفر گذشتند مانند ابوجهل و اضراب او، فرقه ثالثه ضعفاي مسلمين از موالي قريش و امثال ايشان كه رؤساي قريش را از مجالست ايشان استنكاف تمام بود و در باب ايشان نازل شد"ولا تطرد الذين يدعون ربهم"بايد دانست كه حقيقت تعريض تمام نمي شود تا آنكه قرائن بسياري قاليه و حاليه بر شخص واحد منطبق شود لا غير در اين صورت از عام يا مطلق پي به آن خاص توان برد.
پس اول قرينه آن است كه سورهء انعام دفعةً نازل شد در مكه به اجماع مفسرين قريب به اسلام حضرت عمر رضي الله عنه، و صديق اكبر رضي الله عنه پيش از آن به مدت دراز مسلمان شده بود پس لفظ"اَوَ من كان ميتًا""ومن يرد الله ان يهديه يشرح صدره للاسلام"متناول نيست متأخرين مهاجرين را و نه انصار را و نه من تبعهم باحسان را، همان پنجاه شست كس كه در وقت نزول آيات مسلمان بودند مراد توانند شد لاغير.