وثانيًا: آنكه"من كان ميتًا"دلالت مي كند بر آنكه زماني دراز از بعثت پيغامبر گذشته باشد و آن عزيز مشار اليه ايمان نياورد بعد از آن ايمان آورد و قدم راسخ زد در اسلام و وي شكيمتي وقوتي داشته است تا او را در اكابر مجرميها توان سنجيد"ومن يرد الله ان يهديه يشرح صدره"بر وجه اتم در آن صورت متحقق تواند بود كه شخص از ته دل خود به غير تكرار دعوت و به غير مخاصمت ايمان آورده باشد و شكوك و شبهات"لن نؤمن حتي نؤتي مثل ما اوتي رسل الله (1) "و امثال آن گرد خاطر او نه گردد و سرّ شرائع به اكمل وجوه از خود بخود بفهمد به اين قرينه تقليل شركاء لازم آمد.

ثالثًا: خداي تعالي مي فرمايد:"وجعلنا له نورًا يمشي به في الناس"و اين دلالت بر آن مي كند كه هم مهتدي است و هم هادي و به سبب او نفع عظيم به مسلمانان عائد شود و آن منحصر است از اين فريق در ذات عمر بن الخطاب رضي الله عنه كما لا يخفي.

رابعًا: عديل مي سازد اين مرد مشار اليه را به اكابر مجرميها و قد قال النبي صلي الله عليه وسلم لابي جهل حين قتل: مات اليوم فرعون هذه الامة (2) .

و آنحضرتصلي الله عليه وسلم دعاء كرده بودند كه: اللهم ايّدني باحبّ هذين الرجلين اليك عمر بن الخطاب او عمرو بن هشام (3) . پس دعاء آنجناب در حق عمر بن الخطاب مستجاب شد چون اين همه قرائن جمع آمد ذهن سبقت نمود به شيخين رضي الله عنهما در اول نظر.