فقير گويد عفي عنه: خداي تعالي توبيخ مي كند مسلمانان را كه اگر شما نصرت ندهيد پيغامبر را زيان نه كرده باشيد مگر نفس خود را و هيچ ضرر به پيغامبر نخواهد بود هر آئينه نصرت داد او را خداي تعالي وقتيكه برآوردند او را كافران حالانكه دوم دو كس بود [1]

(1) - لازم به ذکر است که اين آيه شريفه فضائل بي مثال ابوبکر صديق - رضي الله عنه - را براي جهانيان به نمايش مي گذارد. در اين آيت در باره آن حضرت صلي الله عليه وسلم لفظ ثاني اثنين (دوم دو کس) آمده است که دلالت بر اخلاص بي پايان صديق اکبر رضي الله عنه دارد،؛ چرا که بعد از"ثاني اثنين"اين سوال در ذهن قاري خطور ميکند که پروردگار بزرگ آن حضرت صلي الله عليه وسلم را چرا"ثاني"گفت، چرا ترتيب را طوري قرار داد که صديق اول باشد؟ امکان داشت که ترتيب عکس باشد يعني اول رسول گرامي اسلام و بعد يار با وفاي شان و قياس نيز اين طور تقاضا مي کرد که حق اوليت با آن جناب صلي الله عليه وسلم باشد..اين ترتيب قاري قرآن را دعوت مي دهد که مبادا نقش صديق اکبر را در گسترش اسلام و خدمات و زحمات او را فراموش کند و برايش اذعان مي دارد که ايراد هر گونه نقص و اتهامي به ساحت صديق مرادف با هرزه سرائي و ايستادگي در مقابل اين آيت مي باشد و هم چنين نقشه هنگام داخل شدن به غار را براي قاري به تصوير مي کشد که اول ابوبکر اين يار جاني رسول خدا به غار داخل مي شود، براي آن حضرت مکاني را مرتب مي کند، سوراخهاي غار را مي بندد و بعد از آن از آن حضرت مي خواهد که لحظاتي استراحت فرمايند. غرض اينکه چون از لحاظ داخل شدن به غار آن حضرت دوم بودند لهذا پروردگار بزرگ در حق شان"ثاني اثنين"فرمود که با کمال بلاغت قرآني به شخص اول از آن دو نفر اشارت باشد.

هم چنين در اين آيه خداي متعال اين فرموده پيامبر خويش را نقل مي کند که"لا تحزن ان الله معنا". و بايد دانست که از فيض صحبت آن حضرت معيت رب العزت شامل حال صديق نيز مي شود؛ چراکه رسول خدا برايش فرمود: الله متعال با ما است (ضمير جمع استعمال فرمود) . در مقابل، آنگاه که حضرت موسي عليه السلام به بحيره قلزم ميرسد و فرعون و لشکريانش به دنبال او هستند و پيروان موسي عليه السلام مي گويند:"انا لمدرکون"حضرت موسي در جواب مي فرمايد:"کلا إن معي ربي سيهدين"در اينجا اثبات معيت صرف براي موسي عليه السلام مي باشد حالانکه هارون عليه السلام (که پيغمبر بود و برادر موسي نيز بود) با ايشان بود اما باز هم موسي لفظ"معي"گفت و رسول خدا صلي الله عليه وسلم در اينجا لفظ"معنا"بر زبان آوردند. نکته ديگري که در اينجا قابل ياد آوري است اينکه: موسي عليه السلام فرمود:"کلا ان معي ربي"يعني پروردگار من با شأن ربربيت خويش با من است اما پيامبر ما در اينجا مي فرمايند:"إن الله معنا"يعني ذات مستجمع تمام صفات کماليه با ما است؛ اين معيت ذاتي است که همه صفات کمال پروردگار را در بردارد و شامل حال رسول الله و ابوبکر صديق مي باشد.