باز فقير مي گويد: كه اين آيات تشريف عظيم است براي سُباق مؤمنين از مهاجرين اولين كه در وقت نزول سورهء لقمان به شرف اسلام و معارضه با كفار موصوف و مشهور بودند وناهيك به من فضيلة.

(آيات سوره السّجدة) :

قال تعالي:"وَلَقَدْ آَتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ { 23 } وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآَيَاتِنَا يُوقِنُونَ { 24 } [1] ".

فقير گويد عفي عنه: خداي تعالي مي فرمايد و هر آئينه داديم موسي را كتاب پس مباش در شبهه از بر خوردنِ كتاب.

مراد از كتاب اول تورات است و از كتاب ثاني قرآن عظيم اينجا (صنعت) استخدام [2] كه فني است از بديع بكار برده شد"وجعلناه هدي"و ساختيم تورات را هدايت براي بنى اسرائيل و ساختيم از بني اسرائيل پيشوايان كه راه مي نمودند به توفيق ما چون صبر كردند و به آيات ما يقين مي آوردند.

(1) - سوره السجدة، آيات 23- 24.

(2) - صنعت استخدام اينست كه کلمه اي دو معني داشته باشد، متکلم يک معني آن را از لفظ ظاهر مراد داشته باشد و معناي ديگر را از ضمير مراد کند.