باز فقير مي گويد: خداي تعالي در اول كلام ذكر مومنين كاملين فرمود"انما يؤمن بآيتنا الذين اذا ذُكّروا... [1] "بعد از آن فرق در معاد اين جماعه و معاد جماعه كه طرف مقابل ايشان واقع شده اند ارشاد نمود"افمن كان مؤمنا كمن كان فاسقًا لايستون [2] "بعد از آن تشبيه داد حالت آن حضرت را صلي الله عليه وسلم به حالت حضرت موسي كه پيش از اين به حضرت موسي تورات داديم و آن را سبب هدايت بني اسرائيل گردانيديم پس اگر ترا قرآن داديم و آن را هدايت امت مرحومه گردانيديم محل استبعاد نيست و از بني اسرائيل جمعي را ائمه ساختيم چون استحقاق امامت پيدا كردند و به صبر بر مشاق جهاد و مخاصمهء كفار و به قوت يقين پس اگر از مؤمنين كاملين جمعي را از امت تو امام سازيم و به دست ايشان عالمي را مهتدي گردانيم جاي تعجب نيست و در اين آيت به حسب سباق و سياق اشارتيست خفي به آن كه جماعه ى از امت مرحومه ائمه خواهند بود:

تدرو حسن دارد آشيان در هر بن خاري

ولي هر ديده كه بيند شكار چشم باز است

(آيات سوره احزاب) :

(1) - سوره السجدة، آيه 15.

(2) - سوره السجدة، آيه 18.