فرع اول: آنچه بيان كرديم نوعي است از مراتب ولايت كه اشبه انواع ولايت است به نبوت و وراي او مراتب بسيار است كه خداي تعالي خواص عباد خود را به آن مي نوازد اما چون تعلق به عموم ناس ندارد بحث ما در آن نيست و شريعت ظاهره چندان در اثبات آن نطق نفرموده اگر اين قسم ولايت را در اشخاص معين حصر نمائيم غلط نه كني و انكار ولايت ديگران ننمائي و اگر فضيلت يكي بر ديگري تقرر نمائيم مراد ما افضليت در همين مرتبه خواهد بود نه به اعتبار سائر مراتب. اسرار الهي بسيار است و مقصود بالبيان همان است كه شرائع الهيه تعلق به آن داشته باشد.
فرع ثاني: آنچه بيان كرديم صورت كامله خلافت خاصه است چنانكه افراد هر نوع در مقتضي آن نوع مختلف مي افتد به اعتبار موادي كه مطيّه آن نوع بوده است همچنان لازم نيست كه همه خلفاء در اين خواص متساوي الاقدام باشند ممكن است كه شخصي به اعتبار يك وصف اقوي و اقدم باشد و شخص ديگر به اعتبار وصف ديگر اثبت و اولي بعد اشتراك همه در اصل اين امور پس چنانكه انبياء در اصل نبوت مشترك اند و در اصول لوازم نبوت متوافق و در زيادت و قلت بعض اوصاف متفاوت همچنان بعض خلفاء سوابق اسلاميه بيشتر دارند و بعضى سليقه بادشاهي زياده تر بعد اتفاق در اصول لوازم خلافت خاصه و لهذا حضرت فاروق رضي الله تعالي عنه در مستعدانِ خلافت سخن داشت به اعتبار بعض اوصاف جبليه كه به سياست مُلك تعلق دارد.