دين حق همان است كه ممكن شد و همان است كه تمام شد و همان است كه شرقًا و غربًا در بيوت وبَر و مدر در آمد و شك نيست كه صديق اكبر رضي الله عنه و فاروق اعظم رضي الله عنه و ذي النورين رضي الله عنه مسلّط شدند بر روي ارض، و روم و فارس را فتح كردند و قرآن را جمع نمودند همان قرآن در تمام عالم شائع شده است و مسائل اجماعيه ايشان در جميع آفاق منتشر گشته و اكثر اهل اسلام به مذهب سنت متمذهب شده اند چه محدثين و چه فقهاء و قراء و چه مفسرين و چه بادشاهان روي زمين. و بر سادات اهل بيت گاهي خلافت منتظم نه شد الا خلافت حضرت مرتضي رضي الله عنه فقط، و معلوم است كه حضرت مرتضي رضي الله عنه در ايام خلافت خود چه ديده و چه كشيده و ايام خلافت حضرت مرتضي رضي الله عنه به مذهب شيعه ايام ابتلاء و ايام تقيه و خوف بوده است و بعد از چهار سال كه وي رضي الله عنه به دار بقاء انتقال فرمود بنو اميه در اخفاء و استيصال امر او چه كوششها نموده اند و بعد از حضرت مرتضي رضي الله عنه هيچگاه خلافت بر سيّدي مستقر نشد خروج مي كردند و در اول جمع رجال و نصب قتال كشته ميشدند الي ان آذنت الدنيا بِصرم [1] . قائل به اين مذهب هميشه مخذول و مطرود بوده است كما هو مصرّحٌ في كلامه.

(1) - تا اينكه دنيا با آنها اعلان قطع روابط نمودند (از آنها روى گرداندند) .