ورَواه الأَسود بن عامر، عَن أَبي بَكر بن عَياش، عَن عاصِم، عَن أَبي صالح حَديثَين: أَحَدَهُما عَن مُعاوية، والآخَر عَن أَبي هُريرة.
وحَدَّث به العُطارِدي، عَن أَبي بَكر، عَن عاصِم، عَن أَبي صالح، عَن أَبي هُريرة.
ورَواه عَباس بن الحَسن البَلخي بِبَغداد، عَن أَسوَد بن عامر، عَن أَبي بَكر بن عَياش، عَن الأَعمش، عَن أَبي صالح، عَن مُعاوية، ووَهِم في ذِكر الأَعمش، وإِنما هو حَديث عاصِم، وحَدَّث به شُعَيب الذَّراع، عَن أَبي هاشم، عَن أَبي بَكر، عَن عاصِم، عَن زِرّ، عَن مُعاوية، ولَيس بِمَحفُوظٍ.